Suðurlandsskjálfti 2008

Jahérna hér... það kom bara stór jarðskjálfti í mínum heimabæ... og ég ekki heima... ætli Ísland sé farið að sakna mín svona mikið að það bara hristist og skelfur?? ;) ég held að það verði aðeins að gantast með þetta líka... Það sem að er ljósið í þessum fréttum er að enginn slasaðist sem að er alveg hreint ótrúlegt... alltaf erum við jafn heppinn á þessu litla landi... held að það hafi ekki verið manntjón í jarðskjálfta síðan 1896... það er eitthvað sem að vakir yfir okkur íslendingum það er alveg á tæru!.. ég tel það ekki að slasast þó að það hafi verið ein og ein skráma og eitt eða tvö brot... ég tel það vera fyrir mestu að það er allt í lagi með alla þó að andlega sjokkið hjá sunnlendingum eigi eftir að koma í ljós eftir að fólk er búið að ná áttum... Sá til dæmis fréttir á stöð 2 hvort að það var í gær og þá var par sem hafði gift sig í fyrrasumar og mest af brúðargjöfunum voru ónýtar og það er kannski mikið meira tilfinningalegt sjokk en fjárhagslegt en fólkið eiginlega hló... þetta er eitt af einkennum sjokks... En mér finnst það frábært hvað allir eru rólegir og yfirvegaðir... sem að er líka mjög mikilvægt fyrir börnin sem að finna ekki síður fyrir þessu og fannst mér mikið til þess koma að fréttastofurnar vildu líka tala við börnin ekki bara fullorðna fólkið...
En svo ætla ég að koma að miður skemmtilegum hlutum... Munurinn á forseta Íslands og forsætisráðherra...
Forseti Íslands fór strax sama dag á skjálftasvæðið og talaði við fólkið á staðnum bara til að veita andlegan stuðning.
Forsætisráðherra og utanríkisráðherra komu degi seinna og fóru þá beint að funda með almannavörnum sem að er gott og blessað svo fór það á fjöldahjálparstöðina á Selfossi að tala við fólkið sem að var að vinna þar... ekki fólkið sem að var þar til að leita sér hjálpar....

En enn og aftur sýnir sig að þegar að náttúruhamfarir ríða yfir litla Ísland hjálpast allir að og björgunarsveitirnar unnu stórkostlegt verk... Þó að bfá, HSSH, björgunarsveitin Björg á Eyrarbakka og Mannbjörg í Þorlákshöfn hafi alveg eins mikið lent í skjálftanum eins og hinir sunnlendingarnir þá fóru þeir beint í útkall til að hjálpa öðrum... Get ekki lýst því hvað mig langaði mikið að taka næstu vél heim og vera með í aðgerðunum... mann langar alltaf mest að vera heima hjá sér þegar svona gerist...

En nóg af skjálftanum... hér er bara steikjandi hiti eins og venjulega... las það á mbl um daginn að þetta væri sólríkasti maí mánuður í Danmörku síðan 1947 þannig að ekki get ég kvartað undan veðri svo mikið er víst... en að vakna í herbergi sem að er yfir 30 gráður í er ekkert ofboðslega skemmtilegt svona til lengdar og svo náttúrulega hitnar bara með hverjum deginum... ég er rosalega ánægð með að þetta fer nú að klárast en það er ekkert frí framundan hjá mér... kem heim 28. júní og fer að vinna í búinu 30. þannig að ég fæ svona rétt að heilsa uppá fjölskylduna áður en ég fer að vinna... ég hugsa að ég eigi eftir að tala stanslaust alla leiðina heim frá Keflavík og sennilega mest allan daginn þannig að ef að einhverjum langar að fá mig í heimsókn til að leyfa mér að tala mega endilega hafa samband... :P held að allir heima eigi eftir að vera búnir að fá nóg af mér eftir svona 2-3 tíma..:P nei ég segi bara svona... það verður svo gott að koma heim og komast aftur í rútínu... hlakka líka mikið til að fá að skoða björgunarmiðstöðina... það á að flytja inn 17. júní og þá fer maður að verða duglegur í ræktinni maður... :P

En jæja er þetta ekki komið nóg? Ég vil bara svona í restina senda mínar bestu kveðjur heim... sakna ykkar allra og vona að þið hafið ekki lent mjög illa í skjálftanum og ég öfunda ykkur ekki af tiltektinni... Þannig að bara baráttukveðjur heim á Selfoss!! ;)
Kveðja Eva sem að fer alveg að koma heim...

Keðja er aldrei sterkari en veikasti hlekkur hennar...